Waarom is Christus waarheid?

Geloof is geen blind geloof. Ik geloof niet in kabouters. Ik geloof niet dat een kameel het jong van een kanarie is. Ik geloof het niet, ook al vertelt u het mij honderd keer. Waarom dan wel geloof in de opgestane Heer?

Vertrouwen

Ik geloof in u betekent dat ik u vertrouw. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Vertrouwen kan een basishouding zijn, maar voordat ik mijn laatste spaargeld aan u toevertrouw, laat staan mijn leven, dan verlang ik bewijs van uw betrouwbaarheid.

Forensisch bewijs, bedoel ik daarmee. Forensisch bewijs is bewijs dat verkregen is naar aanleiding van sporenonderzoek. Zoals ook na een misdaad een dader wel of niet veroordeeld kan worden op basis van allerlei soorten van aanwijzingen en sporen die achtergelaten zijn.  Het is iets anders dan natuurkundig bewijs. De moord op Pim Fortuyn kunnen (en willen) nabootsen in een lab. We kunnen niet natuurkundig aantonen wie de dader was. Toch had de rechter geen spoortje van twijfel toen hij Volkert beschuldigde van de moord op Pim. Er was genoeg forensisch bewijs voor zijn schuld.

Historisch bewijs

Ik heb al eerder geschreven. Er is over Jezus meer bronnenmateriaal dan van wie dan ook in de oudheid. Dat alleen is al opmerkelijk. Bovendien is dat bronnenmateriaal van ooggetuigen en van degenen die door hen werden ingelicht. Ook dat is uniek als het gaat om bronnenmateriaal uit de oudheid. 

Toch is er niemand die aan het bestaan van Socrates twijfelt, of van Tiberius, Alexander de Grote etc. Eigenlijk is de bewijslast van hun bestaan 'dunner'.  

Dat Jezus  heeft geleefd en aan het kruis is gestorven daar zijn historici het over eens. Een flink aantal zetten daarin ook de laatste stap. Het bewijs leidt ook naar Zijn opstanding. Teveel mensen getuigen ervan, te veel mensen zijn bereidt hun leven te geven voor die waarheid. 

Ja, maar, het is toch natuurwettelijk onmogelijk om op te staan uit de dood? Voor een God die de natuurwetten gemaakt heeft, misschien toch iets makkelijker. 

Over deze historische bewijslast zijn veel boeken geschreven door wetenschappers en journalisten; door mensen die geschoold zijn in kritisch nadenken en informatie toetsen. Ik raad u boeken aan van, onder anderen: Gary Habermas, Eric Meyers, Lee strobel en Frank Turek. (Ik krijg niets betaald voor het aanprijzen hiervan.)

Maar ook zonder historisch bewijslast

Nu, er zijn zeer veel mensen die onwetend of zelfs tegenstribbelend, soms zoekend naar spirituele vervulling, soms zoekend naar hedonistisch genot, geraakt worden door het Licht van Jezus, onze God. Vervolgens zie je deze mensen veranderen. Soms in een revolutionaire omkering. Verslaafd aan drugs, geld, porno of in een zware depressie, in een schijnbaar uitzichtloze situatie verkerend en dan.....van het één op het andere moment vrij van angst, vrij van verslaving, vrij. Waarna een leven van groei en toewijding aan God volgt. 
Bij anderen, zoals mijzelf, is een heel geleidelijk proces. Alsof je steeds verder de berg opklimt en klimt, hindernissen overwint en dan na ploeteren toch op die plek uitkomend waar je Gods liefde aanvaart om vervolgens met Hem stapje voor stapje dat veranderingsproces in te gaan. Een gevoel dat daarbij hoort is: liefde. Je gaat beseffen dat de Liefde die is, Zijn Liefde is. Of je nu gelooft of niet, de liefde die je voelt (voelde) is Zijn liefde. 

Dat is het verschil

Er zijn te veel getuigen om het niet serieus te nemen. Laatst las ik twee artikelen over bekeerlingen. De één wat tot het christelijke geloof bekeerd. Zijn getuigenis ging voor het grootste gedeelte over hoe hij veranderd was door God. Hoe hij rust had gekregen, blijdschap en vervulling. De ander was islamiet geworden. Een aantal malen vermeldde hij in het artikel dat mensen niet ongerust hoefden te worden: hij was nog dezelfde als altijd. Hij was wel in een netwerk opgenomen voelde zich door de mensen om hem heen gerespecteerd, maar hij was niet veranderd. Dat is het grote verschil dat mij opviel.

In de Bijbel wordt die verandering beloofd. Het is de belofte van Jezus. Bekeerlingen worden opnieuw geboren. Als bekeerling ontvang je de Heilige Geest die steunt en troost en verandert. Het is partnerschap met de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Paulus schrijft in zijn brief aan de Galaten: 'opdat gij waarlijk vrij zou zijn, heeft Christus u bevrijdt.' Dat is de paradox: je geeft je over aan God en je wordt vrij in Hem. 

Zekerheid in Liefde

U ziet, christenen gaan een relatie aan met God. In gebed zoeken we contact. Soms is Gods stem overduidelijk te verstaan, vaak ook subtiel en soms helemaal niet. 

Dan is het weer door een Bijbelvers, zijn woord, waarmee we antwoord krijgen of een aansporing. Soms wordt iemand op je pad gestuurd, soms gebeurd er gewoon iets en je weet het is de Heer die spreekt. 

Ik hoef Zijn liefde niet te verdienen. Er is geen lat waar ik overheen moet kunnen springen om eeuwig leven in Zijn nabijheid te verkrijgen. Dit maakt het christendom uniek. We hoeven in ons leven niet te werken om iets bij Hem te verdienen, om door Hem uiteindelijk aanvaard te worden.

Zoals Dr. John Lennox zei op een symposium: accpetance comes at the beginning. Zodra je Jezus aanneemt ga je samen wandelen. En als je afdwaalt, geen angst, Hij laat nooit los.