Eigen schuld? Arme Palestijnen, in 1948 verdreven door de zionisten kolonisten. Zoiets. Heel erg. Zo erg dat op 8 oktober 2023 overal pro-Hamas demonstraties uitbraken. Eindelijk gerechtigheid, riep men. "De oorlog startte niet op 7 oktober," riep ter rechtvaardiging van verkrachting, martelingen zoals mensen levend in brand steken en moord van burgers, waaronder kinderen. In Israël was men op 8 oktober de gemartelden, de verdwenenen en de vermoorden nog niet eens aan het tellen. In Israël was men nog in shock. Op de campus klonk het al: eigen schuld dikke bult. (Waar kwamen al die vlaggen toch zo snel vandaan?) 1948 Je moet ergens beginnen. 1948 is natuurlijk niet echt het begin. Joden woonden al sinds 3000 jaar in het gebied dat nu weer opnieuw Israël heet. Edoch, we nemen dit jaartal. Of eigenlijk: 1947. In 1947 nog Brits mandaat en werd een groot gebied Palestina genoemd. Palestina, niet omdat er Palestijnen woonden. Palestijnen bestonden niet als volk. Palestina omdat ...
Onderzoek Ik had zolang met (pseudo)bewijs aangetoond dat God niet bestond. Totdat God mij riep. Zijn stem, meer nog, Zijn liefde, in mij. Ik raakte verward. Is dit echt of gewoon een suggestie? Is het alleen een gevoel. Hoe kom ik daarachter? Is er....bewijs? Is het vreemd dat ik gefascineerd raakte door bewijs. En, bewijs was er. Genoeg, meer dan genoeg. Zoveel dat je je afvraagt, hoe kan men NIET geloven. In heb er een aantal blogs aan gewijd. Een volgende vraag was: Hoe weet ik nu dat zeker dat het de God van Israël is? Ik had al wat onderzoek gedaan voor mijn bekering naar allerlei niet monotheïstische overtuigingen. De Islam had ik nog niet onderzocht. Nu wel. Na mijn bekering waren bovenstaande onderwerpen mijn onderzoeksgebieden. Hoe meer ik leerde, hoe blijer ik werd. God van Abraham, Isaak en Jacob, is werkelijk mijn God en Jezus (Jeshuah), mijn verlosser. Ik raakte ook gefrustreerder. Want, de aanklager, de leugenaar, de bedrieger is er ook en m...